مافياي زمين‌خوار شيراز و فاجعه 13- 14 خرداد کُمهر

تاریخ انتشار در وبگاه عبدالله شهبازی:
شنبه 25 خرداد 1387/ 14 ژوئن 2008، ساعت 3:45 بعدازظهر

در سالگرد ارتحال امام خميني (ره)، 13 خرداد 1387، فاجعه‌اي زشت در روستاي کمهر، مرکز دهستان کمهر در شهرستان سپيدان فارس، رخ داد. فردي به همراه چند دستگاه لودر و بيل ميکانيکي و با در دست داشتن نامه‌هايي، که بيانگر واگذاري بخش مهمي از اراضي ملکي و متصرفي و مراتع مردم کمهر از سوي اداره کل منابع طبيعي فارس به او بود، در محل حضور يافت. او قصد تصرف اراضي مزروعي فوق را داشت، که هم‌اکنون عموماً زير کشت آبي و ديم است، ولي با مقاومت مردم مواجه شد.

فرداي آن روز، حوالي ساعت 5 صبح، زماني که بسياري از کودکان و زنان کمهر در خواب بودند؛ يگان ويژه نيروي انتظامي به همراه گروه ضربت و نيروهاي اداره آگاهي سپيدان ناگاه وارد خانه‌ها شدند، زنان و مردان و حتي کودکان را بي‌رحمانه مضروب و بسياري از آنان را دستگير کردند. تعداد دستگيرشدگان حدود هفتاد نفر گزارش شده است. مابقي مردم در کوه‌ها متواري شدند. برخي از کودکان و نوجوانان، دختر و پسر، دو روز در بازداشتگاه به سر بردند. دستگيرشدگان به‌تدريج آزاد شدند و هم‌اکنون تنها چهار زن  و ده مرد در زندان عادل ‎آباد شيراز به سر مي‌برند. بسياري از مردان روستا تا به امروز در کوه‌هاي پيرامون متواري‌اند.

مقامات مسئول استان فارس مي‌کوشند تا فاجعه روزهاي 13 و 14 خرداد کُمهر را ناشي از «تلاش قانوني» براي جلوگيري از تصرف «اراضي دولتي» جلوه دهند و براي پرده پوشي بر کردار زشت و غيرقانوني خود، مقامات قضايي و انتظامي سپيدان را مورد تقدير نيز قرار دادند. (روزنامه خبر، چاپ شيراز، پنجشنبه 23 خرداد 1387، ص 7) [1]

سردار علي مؤيدي، فرمانده نيروي انتظامي فارس، ماجرا را به‌گونه‌اي شرح مي‌دهد گويي ضرب و شتم و هتک حرمت گروهي از مردم بي‌دفاع و زحمتکش، فتحي بزرگ، همچون سرکوب اشرار مسلح يا قلع‌و‌قمع کاروان قاچاق مواد مخدر در مرزهاي بلوچستان بوده است! در روايت او، نيروي انتظامي در حال اجراي قانون به منظور «جلوگيري از تصرف زمين‌هاي دولتي» بود که با تهاجم مردم محلي مواجه و ناگزير به دفاع شد:

«فرمانده ‌انتظامي استان فارس گفت: پس از اين‌كه مأموران انتظامي به منظور همكاري با اداره منابع طبيعي و با حكم مقامات قضايي براي جلوگيري از تصرف زمين‌هاي دولتي وارد عمل شدند با مقاومت برخي اهالي روبرو شدند… در اين رخداد، تعدادي از مردم روستا از چوب و سنگ براي مقابله با مأموران و سربازان نيروي انتظامي استفاده كردند و هشت نفر از آن‌ها را مورد ضرب و جرح قرار دادند و بعد از آن نيز به پاسگاه يورش بردند و به شيشه‌ها و بدنه پاسگاه و خودروهاي مستقر در آن آسيب وارد كردند… ممكن است در اين درگيري برخي از اهالي روستا نيز آسيب ديده باشند اما مأموران ما تا حد توان با صبر و بردباري با مردم و آن هم صرفاً براي آرام كردن اوضاع برخورد كردند. ممكن است برخي در اين رابطه بخواهند يك جانبه قضاوت كنند و عملكرد نيروي انتظامي را زير سئوال ببرند كه اين به هيچ وجه عادلانه نيست چرا كه مأموران و سربازان نيروي انتظامي در حال انجام وظيفه بودند كه با بي‌مهري مورد حمله قرار گرفتند.» [2]

اما، وبگاه «مجمع دانشجويان عدالتخواه فارس» روايتي متفاوت به دست مي‌دهد. در اين روايت، نيروي انتظامي براي تصرف قهرآميز اراضي زارعيني که بيش از چهل سال سابقه کشت در مزارع خود داشتند، به سود فردي متنفذ وارد عمل شد و با دستگير کردن بانوان و بازداشت آن‌ها در پاسگاه (عملي به‌غايت زشت و غيرقانوني) فضايي پديد آورد که مردم کمهر تحريک شده و در اطراف پاسگاه اجتماع کنند و سپس، مقامات ذينفع، با به دست آوردن بهانه لازم فاجعه 14 خرداد را بيافرينند؛ جانبازان و خانواده‌هاي شهدا و بسيجيان و مردم کمهر را به شنيع‌ترين شکل مورد اهانت و ضرب و شتم قرار دهند و زنان آنان را حبس کنند: رفتاري که در قاموس عشاير زشت‌ترين نوع از هتک حرمت (اهانت به ناموس) تلقي مي‌شود. (بنگريد به يادداشت‌هاي وبلاگ مجمع دانشجويان عدالتخواه شيراز با عنوان «اينجا فارس است، صداي ما را از بهشت زمين‌خواران مي‌شنويد» [3] و متن شکوائيه مردم کمهر به سازمان قضايي نيروهاي مسلح عليه عاملين فاجعه 14 خرداد) [4]

واقعيت تلخي که در پس فاجعه 14 خرداد کمهر نهفته، در يک کلام، عبارت است از دخالت اداره کل منابع طبيعي، نيروهاي قضايي و انتظامي عليه گروهي روستايي زحمتکش و ذيحق به سود مافياي زمين‌خوار شيراز. واقعيت ماجرا، واگذاري 280 هکتار از مرغوب‌ترين اراضي دشت کمهر، در جوار چشمه و رودخانه، به فرد، يا افرادي، متنفذ است که با شرکتي از شرکت‌هاي زنجيره‌اي مافياي زمين‌خوار شيراز از پيش قرارداد مشارکت منعقد نموده تا با تبديل اراضي فوق به مجتمع‌هاي رفاهي و ويلايي صدها ميليارد تومان ثروت بادآورده به جيب فرد فوق، مقامات فاسد شريک او و حاميان و شرکاي قدرتمند او رود. اين 280 هکتار بهترين نقطه مرکزي دشت کمهر را در برمي‌گيرد و از طريق تصرف اراضي بکر مجاور و خريد عدواني باغات و اراضي همجوار از زارعين تهيدست تا دو هزار هکتار قابل گسترش است. (بنگريد به تصاوير دشت کمهر)

بدينسان، در يکي از زيباترين نقاط ايران، در فاصله يک ساعت راه تا شهر شيراز، مي‌توان حداقل پنج هزار قطعه باغچه احداث نمود که درآمد حاصل از فروش آن (اگر هر قطعه حدود يکصد ميليون تومان فروش رود که به سادگي با اين قيمت به ثروتمندان لارستاني مقيم شيخ‌نشين‌هاي خليج فارس فروخته خواهد شد) حدود پانصد ميليارد تومان (بيش از پانصد ميليون دلار) خواهد بود.

صبح 22 خرداد 1387 نمايندگان مردم کمهر با تجمع در مقابل ساختمان سازمان قضايي نيروهاي مسلح فارس شکايت خود را عليه مقامات مسئول نيروي انتظامي تقديم کردند و نيز با ارسال شکوائيه‌هايي به نهاد رياست‌جمهوري خواستار رسيدگي عاجل دکتر احمدي‌نژاد، رئيس‌جمهور، به اين فاجعه و تنبيه عاملان آن شدند.

تصاويري از دشت کمهر، هدف جديد مافياي زمين خوار شيراز:

گروهي از زنان و کودکاني که در فاجعه 13 و 14 خرداد کُمهر آسيب ديدند

دختربچه‌اي که در عکس ديده مي‌شود دو شب بازداشت بود
مادر و پدر پسربچه‌اي که در عکس ديده مي‌شود هم‌اکنون در زندان عادل ‎آباد شيرازند

 

گروهي از شاکيان آسيب ديده در فاجعه کُمهر در مقابل ساختمان سازمان قضايي نيروهاي مسلح فارس (22 خرداد 1387)

* دهستان کمهر Komehr در شمال شهر سپيدان (اردکان فارس) واقع است. ناحيه‌اي است سردسير که از گذشته دور ييلاق طايفه کشکولي بزرگ (ايل قشقايي) بوده است. اين منطقه يکي از بکرترين و زيباترين نقاط فارس و ايران به‌شمار مي‌رود. فسايي در توصيف خطه فوق مي‌نويسد: «هواي تابستانش چون ماه ثور [ارديبهشت] شيراز باشد و بر اين قياس شکارش بز و پازن و قوچ و ميش کوهي و کبک و تيهو و در تابستان چاخرق و هوبره، درخت بساتينش سيب و گلابي و آلو و انگور است، درخت کبوده و عرعرش چهار ساله تنومند شود که در جاي ديگر هشت ساله و شش [ساله]. دو ماه پر از برف و يخ است… برف کوهستانش محتاج به محافظت نباشد، اهلش در تابستان از ايوان بيرون نخسپند…» (حاج ميرزا حسن حسيني فسايي، فارسنامه ناصري، تهران: اميرکبير، چاپ دوّم، 1378، ج 2، ص 1248 )

پی‌نوشت:

پي‌نوشت، ساعت 4:30 بعد از ظهر:

اطلاعات تکميلي حاکي است که اقدام مقتدرانه، عجيب و بي‌پرواي اداره کل منابع طبيعي، نيروي انتظامي و قوه قضائيه فارس عليه مردم کمهر به دليل تعلق اين پروژه به شرکتي تازه تأسيس به‌نام «شرکت کشاورزي چرخه سبز فارس» مي‌باشد. نتايج قطعي تحقيقات نشان مي‌دهد که شرکت فوق در واقع به عليرضا مسعودي، بنيانگذار مؤسسه فلاحت در فراغت، و مدير عامل کنوني شرکت بناسازان رمضان تعلق دارد و اين شرکت نيز از شرکت‌هاي اقماري مافياي زمين‌خوار شيراز است. (دکتر عبدالرحيم ذوالانوار مدير عامل کنوني مؤسسه فلاحت در فراغت قائم‌مقام شرکت بناسازان رمضان است.)

مدير عامل «شرکت چرخه سبز» فردي به‌نام عبدالرحيم شفيعي (معروف به خليل شفيعي) رئيس دبيرستان امام رضا (ع)، متعلق به عليرضا مسعودي، و از کارگزاران و عوامل سرشناس اوست. آدرس شرکت در شيراز: بلوار زرهي، روبروي درمانگاه محمد رسول‌الله (ص)، ساختمان مهر، طبقه دوّم (تلفن‌هاي 8324496- 0711 و 09177165944) و آدرس شعبه سپيدان شرکت فوق جنب ساختمان جهاد کشاورزي (تلفن 7221316- 0712) مي‌باشد.

درباره عليرضا مسعودي و جايگاه بلامنازع او در تحولات اقتصادي دو دهه اخير استان فارس در رساله «زمين و انباشت ثروت: تکوين اليگارشي جديد در ايران امروز» به‌طور مشروح سخن گفته‎ ام. [1]

مسعودي به عنوان مقتدرترين کارگزار «مافياي شيراز» شناخته مي‌شود و حوزه عملکرد او از پيمانکاري شهر جديد صدرا و انبوه‌سازي و احداث باغ‌شهر تا واردات دارو و غيره و غيره را در برمي‌گيرد. او اخيراً، با اعمال نفوذ برخي مقامات متنفذ، دو ساختمان بزرگ را از دانشگاه شيراز و دانشگاه علوم پزشکي شيراز به ثمن بخس خريداري کرده و اندکي بعد با تغيير کاربري اين ساختمان‌ها و دريافت مجوز مطب و داروخانه و بانک و غيره صدها ميليارد تومان سود برده است.

عليرضا مسعودي

عليرضا مسعودي در جلسه انتصاب دکتر رحيم ذوالانوار به قائم مقامي شرکت بناسازان رمضان، 15 دي 1384

برچسب‌ها: komehr, منابع طبیعی فارس, مافیای زمین خوار, مافیای شیراز, کمهر, سپیدان, شرکت چرخه سبز, علیرضا مسعودی